แหล่งกำเนิดของดอกซากุระ – พันธุ์โซเมอิ โยชิโนะ –

มีอยู่ช่วงหนึ่ง มันเกือบจะถูกโค่นลงทั้งหมดเลย!?

ในญี่ปุ่น การปลูกต้นซากุระริมตลิ่งแม่น้ำไม่ใช่เรื่องแปลก แต่ราวปี 1972 มีความคิดที่ว่าหากต้นไม้หยั่งรากลึก จะทำให้เกิดรูในตลิ่ง ทำให้น้ำซึมเข้าไปและทำให้ตลิ่งพังทลาย ดังนั้นจึงมีการออกกฎหมายห้ามปลูกต้นไม้บนตลิ่ง และหันมาใช้วิธีปลูกหญ้าแทน ตลิ่งแม่น้ำฮิโนคิไนก็เช่นกัน ชาวเมืองต้องเผชิญกับวิกฤตที่ต้นซากุระที่พวกเขาดูแลเอาใจใส่อย่างดีอาจถูกตัดโค่น

ความรู้สึกของชาวบ้านที่ยังคงปกป้องต้นซากุระต่อไป

“เราอยากจะอนุรักษ์ต้นซากุระไว้ให้ได้” เมื่อแผนการดำเนินไปอย่างต่อเนื่อง ชาวเมืองก็เกิดความคิดที่จะ “ผลักดันให้ต้นซากุระริมตลิ่งแม่น้ำฮิโนคิไนได้รับการคุ้มครองโดยกฎหมาย” พวกเขาคิดที่จะใช้พระราชบัญญัติคุ้มครองทรัพย์สินทางวัฒนธรรมแทนพระราชบัญญัติแม่น้ำ นั่นคือ การผลักดันให้อุโมงค์ต้นซากุระยาวสองกิโลเมตรริมตลิ่งแม่น้ำฮิโนคิไนได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมโดยรัฐบาลกลางและได้รับการคุ้มครองโดยกฎหมาย ผลก็คือ ชาวเมืองเสนอต่อสภาให้กำหนดให้ตลิ่งดังกล่าวเป็นถนนของเมือง “ต้นซากุระบนตลิ่ง” จึงยังคงอยู่เหมือนเดิม กลายเป็น “ต้นซากุระเรียงรายตามถนนที่มีต้นไม้เรียงราย” และทัศนียภาพที่เกิดขึ้นนั้น กลมกลืนกับสายน้ำที่ไหลเอื่อยๆ ได้รับการยกย่องว่าสวยงามราวกับภาพวาดชิ้นเอก

การเอาชนะวิกฤตและกลายเป็นประเทศที่ได้รับการกำหนดสถานะระดับชาติ

ด้วยความพยายามอย่างต่อเนื่องของชาวบ้านในการปกป้องต้นซากุระริมตลิ่งแม่น้ำฮิโนคิไน ทำให้ปัจจุบันสถานที่แห่งนี้ได้รับการกำหนดให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวระดับชาติแล้ว อุโมงค์ซากุระที่ทอดยาวราวกับโลกแห่งเทพนิยาย เต็มไปด้วยความรู้สึกอันเปี่ยมล้นที่ชาวเมืองมีต่อซากุระของพวกเขา

ที่มาของดอก ซากุระ – ฉบับดอกซากุระพันธุ์กิ่งห้อย –

ข้อมูลการออกดอก ในอดีต